Martin Simek - '69', verteltheater Er zijn weinig mensen in Nederland van zijn leeftijd (61) die zoveel jonge fans hebben als hij. Nee, geen gillende meiden. Je moet hersens hebben om van Simek te houden. En durf om te leven, niet alleen om te consumeren. Zijn voorstelling ’69 is een confrontatie met het publiek. Een provocatie natuurlijk, want dat is hij: charmeur, provocateur, pyromaan en brandweerman. Het is ongewoon dat iemand van zijn leeftijd beslist de theaters in te gaan. Maar wat is wel gewoon in zijn leven? Het lijkt één groot jongensboek. Debuteren op je 61-ste bij De Bezige Bij, zoals hij met ‘De vuurvliegjes achterna’ doet, lijkt ook een vreemde timing. En toch weet hij als oud-tennisser en interviewer meer dan wie dan ook wat timing is. Het is nu pas het moment om zijn levensverhaal te vertellen, in een boek en op toneel. Zijn ouders zijn dood, zijn broer is dood, Tsjecho-Slowakije bestaat niet meer en geïntegreerd zijn is ook niet alles. Er is meer. “Tot mijn zestigste zal ik leven, dan ga ik pas op mijn kont zitten en schrijf het allemaal op”, zei hij in het verre verleden tegen een uitgever die in de ban van zijn verhalen raakte. Simek heeft zich aan die belofte gehouden. Met dien verstande dat hij, naast schrijven en optreden, ook blijft leven. Hij kan niet anders. ’69 staat voor veel. Het was het jaar waarin hij in Nederland aan zijn vrije leven begon, middenin de seksuele revolutie. Vrouwen waren altijd de hoofdrolspelers in zijn leven, maar sinds een paar jaar zijn het zijn zoontjes van 5 en 3. “Speelsheid houdt ons in het heden, want dat is het enige waar het om gaat. De toekomst komt vanzelf”, zegt hij. En aan verleden ontbreekt het Simek niet. Opdat niemand spijt hoeft te hebben van zijn leven, want voor alles is een verklaring. Foto C. Keke Keukelaar |
